NHJJKKLLLGVVGHJKJJMJ
Gönlüme kurulan şehirsin
Gönlüm yangın yerine dönse
Oyangını söndüren nehirsin
Sözün özü sevdiceğim gönlümün başkentiain
Yok saymaz nazarında bülbül gül budağını
Karınca misali benimserim yar otağını
Her gün tezelerim gönlümde yağdını
Sözün özü sevdiceğim gönlümün başkentisin
Hata kusur güzelde bulunmaz
Kelam etmeden hatır sorulmaz
Kış mesiminde gül aranmaz
Arzularım gönlüme kurdugun şehirde
Kapa tüm limanlarını cedde sakaklarını
Girmesin tek bir yabancı
